Vera Raspe

  • Sport: judo
  • Leeftijd: 15 jaar

Afgelopen december heb ik van jullie Foundation een donatie ontvangen, waardoor ik naar de trainingsstage in Berlijn kon gaan. Hiervoor had ik al de meetmomenten gedraaid, waar ik 2x derde was geworden en 2x tweede. Ik werd derde in Den Haag en Haarlem en ik werd tweede op het NK -18 en op een groot internationaal toernooi in Eindhoven , het Espoir. Tussen deze toernooien door, deed ik mee aan het NK -21, waar ik eindigde op een verrassende derde plek. Deze meiden waren namelijk allemaal ouder dan en misschien ook wel iets meer ervaren dan ik. Door deze resultaten mocht ik naar verschillende grote internationale toernooien, aangezien ik op de meetmomenten goed had gepresteerd. Met de stage in Berlijn heb ik mij hier goed op kunnen voorbereiden en we hebben er erg hard getraind.
Het eerste internationale toernooi was in Bad Blankenburg (Duitsland). Hier werd ik derde, doordat ik  van de kampioene verloor in de halve finale. Daarna hebben we er nog een vierdaagse trainingsstage gemaakt inclusief een teamtoernooi.
Het toernooi wat hier op volgde was het ECC (European Cup) in Berlijn. In de voorrondes verloor ik van de Roemeense Pasca, maar ik kon verder in de halve finale, omdat Pasca de halve finale had bereikt. In de herkansing won ik weer wat potten en verloor ik de partij voor de wedstrijd om het brons, wat voor mij resulteerde in een zevende plek. Ook hier maakten we een trainingsstage.

Na het eerste ECC, volgde twee weken later het ECC in Teplice (Tsjechië). Dit toernooi ging voor mij niet zoals gepland. Ik won de eerste ronde en verloor daarna de tweede ronde. Ik kreeg geen herkansing en kon niet meedoen met de trainingsstage door een blessure aan mijn ellenboog, die ik opgelopen had in mijn verloren partij.

Als laatste ECC had ik het ECC in Roemenië. In Roemenië ging mijn wedstrijd heel goed. Ik won al mijn wedstrijden in de voorrondes, waaronder de partij tegen mijn tegenstandster Pasca, waar in in Berlijn van verloor. Ik kwam in de finale tegen Toniolo, een Italiaanse, te staan. Helaas verloor ik in de golden score en eindige ik op de tweede plaats. Wel nam ik mijn eerste echte ECC medaille naar huis, waar ik erg trots op ben!

In Roemenië kreeg ik ook te horen van mijn coach /trainer Marcel Joling dat ik samen met mijn clubgenootje Marit Kamps naar het EK -18 in Sarajevo mocht. Voor Marit was dit al een zekerheid door haar geweldige prestaties, maar voor mij was het een hele verrassing. Op het EK werd ik in de eerste ronde vrijgeloot en verloor daarna jammer genoeg de tweede ronde van een Zweedse na hard gevochten te hebben. Deze verloor ook in de volgende ronde, waardoor er voor mij helaas geen herkansing in zat. Verder volgde nog het team toernooi, waar ik samen met Dewy Lo-an-joe in de -52 kg stond. We eindigden hier op een tweede plek met het team.

Als ik op het seizoen terugkijk, ben ik erg trots op wat ik allemaal heb gepresteerd en hoe ik mijzelf dit jaar weer verder ontwikkeld heb qua technieken. Ook ben ik blij met hoe ik dit jaar weer met mijn trainer/ coach Marcel heb kunnen samenwerken in de voorbereiding en hoe hij mij in de toernooien heeft begeleid. Ik heb alles kunnen meedoen en was zeker niet kansloos op de grote toernooien, Dit heb ik grotendeels te danken aan het harde werken wat we samen hebben gedaan op de stages en trainingen in bijvoorbeeld Berlijn, maar natuurlijk ook hier in Nederland op de club, in Papendal en het RTC in Heerenveen. Volgend jaar heb ik nog weer een kans om ik de -18 te strijden om zo goed mogelijk te worden.

Na de zomervakantie beginnen we weer met een nieuw seizoen en ik heb er nu al zin in! In het volgende seizoen ben ik van plan mijzelf weer te verbeteren en meer technieken aan te leren. Dit zal ik volgend jaar weer doen onder de begeleiding van mijn trainer/coach Marcel Joling.

2018-08-06T16:41:19+00:00maandag - 6 augustus - 2018|